Bezoek Damme met zijn historische stadhuis, Brits ogende kerk, vele boekhandels en romantische wallen

Onze-Lieve-Vrouwekerk in Damme

Wie houdt van cultuur, natuur, literatuur en lekker eten, moet zeker eens Damme bezoeken,  gelegen in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Dit historische stadje herbergt gebouwen en huizen met de uitstraling uit een ver verleden. Zo dateert het stadhuis uit 1464-1468. Hier houden stenen figuren voor eeuwig de wacht over het polderstadje. De uit de 13^e eeuw afkomstige Onze-Lieve-Vrouwekerk doet met de stompe toren bijna Engels aan. En dan heb je nog de Schellemolen. Die staat hoog boven zijn directe omgeving naast de Damse Vaart op één van de meest pittoreske plekjes van Damme. Een zeer fotogeniek plekje! Om de mooie omgeving van Damme te beleven, is een wandeling over de wallen zeker aan te raden! Wandel je met ons mee? 

Wanneer je het vestingstadje uitloopt, kun je de skyline vanuit het polderlandschap bewonderen: de imposante kerk, het historische stadhuis en de markante molen geven het plaatsje extra cachet. Wandel de brug over en neem het pad naar rechts de wallen op. Even verderop plof je neer op een bank ondersteund door een majestueuze boomstam. Hier ben je één met de natuur! De wallen glooien zachtjes verder, een watertje doorklieft hier het groene landschap. Het gewelfde godshuis is nu echt goed zichtbaar. Met de bloeiende reuzenbalsemien op de voorgrond ziet het er weer pittoresk uit! Kijk uit dat je hier niet wordt beschoten want als je de rijpe vruchten van deze zomerbloeier aanraakt, worden de zaden met een kracht weg geknald. Je bent dus gewaarschuwd!

De meer bravere smeerwortel laat zijn klokjes vrolijk bungelen terwijl een koolwitje vrolijk fladdert tussen het hoge gras. Het graspad draait naar rechts, hier zien we de gele dopjes van het boerenwormkruid. Wanneer je weer terug arriveert in de bebouwde kom geven verkeersborden de richting aan naar Lapscheure en het mondaine Knokke-Heist.

De Schellemolen in Damme

Het pad buigt naar rechts en we kuieren het tweede bruggetje over dat ons een mooi uitzicht biedt op statige populieren en het polderlandschap. Even verderop gaan we het groen weer in en lopen we onderdoor de populieren en zien dromerige koeien grazen in het landschap. Een ‘fitnesskoe’ ziet er opmerkelijk gespierd uit en lijkt zo uit de sportschool weggelopen te zijn. Wanneer het pad zich weer naar rechts afbuigt hebben we een eindeloos uitzicht waar fietsers het landschap doorkruisen. Rechts opnieuw uitzicht op de kerk en de karakteristieke molen. Deze historische tweeling is een mooie afsluiter van onze wandeling over de wallen. Maar ons bezoekje aan Damme is nog lang niet voorbij! De dorstige en hongerige bezoeker aan Damme kan hier zeker zijn hart ophalen in de gezellige restaurantjes, lunchrooms en cafeetjes. En snuffel daarna maar eens in één van de vele tweedehands boekhandels die Damme rijk is. Hier ontdek je echt alle genres die maar in de boekenwereld te vinden zijn! 

 

Lees ook:

Provins: Middeleeuwse ommuurde stad herbergt historische elementen en een verrassende rozentuin van donderdag 17 maart 2016

 

Copyright  © Corawriter 2017 

Ontdek de mooiste gebieden en reis met ons mee!


Reis met Dimpey mee langs Vlaamse velden, Franse dorpjes en Nederlandse natuurgebieden
Ben jij ook van plan dit jaar met de camper er op   uit te gaan? Op zoek naar verborgen parels, bloeiende velden of misschien naar eindeloze uitzichten over de Franse oceaan met zijn enorme uitgestrektheid waar de hemel haar mooiste kleurschakeringen laat zien. Of bezoek bijzondere kastelen die Frankrijk rijk is en leer de geschiedenis kennen van de bewoners. Laat je betoveren door de mooiste plekjes in België of Frankrijk en ga op zoek naar de mooiste camperplaatsen als uitvalsbasis. Reis je met ons mee?

Haspengouw staat in bloei!

Ik kijk om me heen. We worden omsingeld met stammetjes met roze bloemetjes. De bloemblaadjes in zachtroze, de knoppen in een aantal nuances feller roze. In de verte zie ik witte wolken voorbij drijven. Bloeiende fruitbomen steken fel af tegen een strakblauwe hemel. Gele paardenbloemen staan talrijk verspreid  in de weide: Haspengouw staat in bloei! En wij vieren dit feestje op deze camperplaats mee! De plaatsen omkaderd met bloeiende bloesemboompjes. Het camperleven is weer begonnen!

Tip:

Bezoek ook eens het Hallerbos vlakbij Halle (Hogebermweg). Hier staan in april duizenden wilde hyacinten in bloei! Paarse dekens lijken uitgerold te zijn! Bewandel de glooiende paden en geniet van minivalleitjes begroeid met dit ranke bloemetje. De boshyacinten gemist? In de  bosranden en op zonnige plaatsen staan er nog een aantal! Bovendien is nu de bloei gestart van de witte rapunzel en de daslook.

Camperplaats De Verborgen Parel

Hoenshovenstraat 5

Hoepertingen (België) 

www.deverborgenparel.be 

Ook B&B met sauna! 

 

Lees ook:

Maak een wandeling in het Vijlenerbos: het hoogst gelegen bos van Nederland (12 november 2016)

© Copyright Corawriter

 

Zatte bramen en andere sfeerverhalen

Met trots presenteren wij ons boek:

Zatte Bramen en andere sfeerverhalen
Reizen langs Vlaamse velden, Franse dorpjes en Nederlandse natuurgebieden

Samenvatting

Reis met ons mee naar Zeeuwse natuurgebieden, Vlaamse velden en Franse parels. Ontdek de mooiste klaprozenvelden, fiets mee door Zeeuws-Vlaamse landschappen en geniet van mystieke sferen tijdens een educatieve avondwandeling aan de prachtige Zeeuwse kust. Ga op zoek naar verborgen kersenboomgaarden en beleef de kattenstreken van onze getijgerde reisgenoot mee! Want hij vergezelt ons naar de mooiste Franse plaatsjes van Noord-Frankrijk waar we het ultieme Franse vakantiegevoel beleven. En aan het eind van deze bijzondere reis… staat een fles zatte bramen voor ons klaar!

 

Vanaf vandaag te bestellen bij uitgeverij Boekscout op www.boekscout.nl met ISBN-nummer:

978-94-022-3563-0

Prijs: 18,99 euro inclusief verwerk- en verzendkosten

 

Cora Verhelst en Ronny Bouwens

 

Ga met ons mee een ommetje maken…

Speur vochtige weides af op zoek naar de Pinksterbloem

Onze voorouders deden het al…een ommetje maken. Zomaar, ‘s avonds na het eten. Over zanderige weggetjes, langs kraakheldere slootjes. Wellicht zagen ze de zon ondergaan. Ik kan mij voorstellen dat de bebouwing toen nog een stuk minder was. Maar waarom doen we het nu niet meer zoveel? Waarom zouden we dat ommetje zomaar weer niet eens oppakken. De zon als een gouden bol zien wegzakken in kraakheldere kreken onder het melodieuze gefluit van vogels. Gewoon, even naar buiten, de longen vullen met die ragfijne voorjaarslucht. Langs de slootkantjes speuren, op ontdekkingstocht. Wist je dat de Pinksterbloem al volop aan het bloeien is? Met zijn zachtroze blaadjes de dagen voor Pasen opfleurend, onder het ontluikende licht van de voorjaarszon…

Wil je ook eens een ommetje maken en op zoek gaan naar de Pinksterbloem? Ga naar buiten en speur vochtige weides af, want inderdaad, dit plantje houdt van natte voeten!

Tip:  Struin mee met het Ommetje de Vennenpad. Kijk voor de routebeschrijving op www.koew8.nl.

Ontdek Koewacht met het ‘Ommetje de Vennenpad’. Een avontuurlijke wandeling door het vlasdorp Koewacht met verrassende historische elementen en mooie natuurwaarden. Trek stevige wandelschoenen aan en start vanaf het Kerkplein in Koewacht. Via verschillende knooppunten word je verder geleid langs een herdenkingsteken refererend aan de W.O II, een luchtwachttoren, en de Boschkreek, de zoetste kreek van Zeeland! Struin over het Vennenpad en de kans is groot dat je zang- en roofvogels en zelfs reeën zal spotten! Neem het trekvlot en geniet van het mooie uitzicht. De wandeling eindigt weer bij de kerk en is 3,9 kilometer lang.

Copyright Corawriter 2017 ©

Lees ook: Een tipje van de lente opgelicht (april 2014)

 

 

Van blanco naar lavendelblauw…

Achter de goudgele gloed van tarwevelden prijkt Le Mont-
Saint-Michel

Ik weet even niets te schrijven. Ik ben totaal blanco en beleef helemaal niets. Mijn leven kabbelt zich rustig voort, als een kreek in het Zeeuws-Vlaamse landschap. De inspiratie voor een stukje te schrijven. Waar haal ik dat toch weer vandaan? Je kunt het niet dwingen, het niet forceren. Nee. Zo werkt het echt niet. Het moet vanzelf komen. Een kleine prikkeling van een beeld die mijn geest prikkelt, kan al voldoende zijn. Misschien maar wat vakantiefoto’s bekijken van een aantal jaren geleden? Oude fotoalbums uit de kast halen of de back-up van de laptop opstarten? De techniek staat voor niets. Weg met die stoffige planken en muffe fotoboeken met half vergeelde foto’s. Met een druk op de knop breng ik de back-up zoemend in werking. De stilte van het huis doorbrekend. Verschillende digitale mappen komen op mijn scherm in beeld. Ingedeeld in Franse plaatsen: Etretat, Le Mont-Saint-Michel, Honfleur. Ik heb het voor het uitzoeken; ik klik op de eerste de beste map en waan me in de polders bij Le Mont-Saint-Michel. Dit is vakantie pur sang! Foto’s glijden aan mijn oog voorbij. Ik ontwaar een goudgele gloed van tarwevelden met daarachter op een rotsformatie het magnifieke bouwwerk van Le Mont-Saint-Michel. We fietsten door de Franse polders terwijl de zon tussen de wolken door naar ons knipoogde en langzaam onderging. Wat hadden we een prachtige vakantie toen! We peddelden over karresporen waar statige populieren ons vergezelden op onze tocht. Paarse toortsen van orchideeën sierden de kanten op. De avondlucht kleurde lavendelblauw. We leefden in een prachtig Frans schilderij. Monet was er niets bij…genieten van een vakantie in Frankrijk? Ik heb er weer al zin in! En die stukjes schrijven? Die komen dan vast vanzelf weer! On y va!

Lees ook:

De kunst van het stukje schrijven (juni 2015)

 

Copyright Corawriter 2017 ©

Alle mezen tellen mee…

Het mezenonderzoek duurt 3 jaar

De Universiteit Gent, natuur- en milieueducatiecentrum Natuur & Zo, natuurbeschermingsorganisatie De Steltkluut en gemeente Terneuzen hebben de handen ineen geslagen en zijn een wetenschappelijk onderzoek gestart naar de ontwikkeling van de mees in de gemeente Terneuzen waar alle bewoners aan deel mogen nemen.  Woensdag 8 maart jongstleden  gaf wethouder Frank van Hulle de aftrap in het stadhuis van Terneuzen en nam de eerste nestkast in ontvangst.

Zo’n 50 belangstellenden woonden de informatieavond bij, ontvingen een gratis mezennestkast en lieten zich voor het project officieel registreren. Het project betreft een ‘langetermijnonderzoek’. Over drie jaar worden de resultaten van dit grootschalig onderzoek bekend gemaakt. Jenny De Laet, onderzoekster van de Universiteit Gent, en initiatiefnemer Alex Wieland van De Steltkluut, voorzagen de deelnemende ‘gastouders’ van de nodige informatie: ,,We zijn het project reeds gestart in Gent, Sint-Niklaas en Dendermonde, maar willen ook weten hoe de mees het over de grens doet”, gaf Jenny De Laet aan. Het doel van het project is om te achterhalen of de koolmeesjes en pimpelmeesjes het beter doen in stedelijk gebied of geven ze meer de voorkeur aan een nestplek in een groenere omgeving (zoals de gemeente Terneuzen).

Hoe werkt het project in de praktijk?

De geregistreerde gastouders hangen de nestkast op in eigen tuin of op eigen erf. Vervolgens houden de deelnemers de waarnemingen bij: wordt er wel of niet gebroed, wat is de datum van het eerste ei en hoeveel eieren zijn er gelegd? Wanneer zijn de jonkies uitgekomen? Deze gegevens worden doorgegeven per email aan de universiteit die alles inventariseert. Alle waarnemingen zijn hierbij belangrijk. Dus ook mislukkingen en geen legsels. Wanneer de jongen ongeveer 12 dagen oud zijn, worden ze geringd.

Jaap Verhelst (52) uit Terneuzen en Ronny Bouwens (49) uit Axel zijn ook aanwezig op de informatieavond. Zij willen graag eens meedoen aan dit project. Jaap legt uit waarom: ,,Het is leuk dat de mezen gevolgd worden met een project via de universiteit. Je moet gegevens uitwisselen en daarna krijg je een beeld hoe alles is verlopen. Het is interessant om het resultaat achteraf te weten.” Ronny sluit zich daar bij aan en vindt het daarnaast leuk om actief bezig te zijn in de tuin.  

Kijk voor meer informatie op www.natuurenzo.nl.

 

Copyright Corawriter 2017 ©

 

 

‘Politie’ ‘Stop!’

In opperste concentratie stuurt ze haar witte Suzuki Alto het parkeervak uit. De lichten aan, want het is al donker. Duizenden sterren zijn de enige lichtpunten in de omgeving, op een paar lichtmasten na. De geasfalteerde afrit is breed en zonder obstakels. De bocht naar de weg wordt goed genomen. Rijdend richting de rotonde stuurt mijn 23-jarige nicht haar voertuig verder de baan op. Het jonge gezichtje staat ontspannen, maar alert. Met haar tengere lichaam de baas spelend over het voor haar nieuwe voertuig met haar pas behaalde rijbewijs in haar achterzak. Onder de inktzwarte hemel met fonkelende sterren kijk ik haar na. Een windvlaag glijdt aan mijn gezicht voorbij. Een koude rilling trekt over mijn rug, terugdenkend aan mijn eerste rijervaringen. Ik zie mezelf nog zitten in mijn favoriete Renault 5 GTS.  Bij elke nieuwe rit streelden mijn handen de ronding van mijn stuur voordat ik de sleutel omdraaide, het startschot voor mijn dagelijkse race naar mijn werk waar duizenden bestellingen in geordende stapeltjes lagen te wachten bij het bekende postorderbedrijf Neckermann  om in een moordend tempo (met een vast team!) ingetypt te worden. Tot die ene fatale dag, toen de politie mij op de hielen zat, en ik, het stopteken negerend, alleen dacht aan mijn werk, een belangrijke verantwoordelijkheid. 

'Politie' 'Stop' knipperde het in mijn achteruitkijkspiegel

Maar laat ik wat dieper op de situatie van toen ingaan: ik reed mijn auto van de oprit af, mijn handen trokken aan het stuur, ondertussen mijn ogen de achterliggende straat met stoep ‘afscannend’.  Een auto stond nogal onhandig geparkeerd en ik kon mijn bocht niet volledig nemen. Ik had terug moeten rijden, maar koos voor een ander illegaal alternatief: de stoep achter mij afspeurend, nam ik een klein stukje van de stoeprand mee. De wielen bonkten ertegen aan en de auto veerde daarna weer terug de weg op. Een mierenhoop liet ik plat achter. Ik bracht daarbij geen voetgangers in gevaar, want die waren er niet.

Deze actie duurde misschien nog geen 5 seconden, maar genoeg om gesignaleerd te worden door een oplettende politieagent in politieauto. Ik reed de straat uit, nam een bocht naar rechts en vervolgens weer naar links, en negeerde in eerste instantie het stopteken met: ‘politie’ ‘stop!’, ‘politie’ stop! Ik leefde een keurig, net, en saai leven en kon mij niet voorstellen dat dit voor mij bedoeld was. Bovendien was ik in een grote haast en ik dacht aan al die orders die ingevoerd moesten worden, om al die klanten blij te maken met een leuke knuffel, Neckermanns nieuwste cadeauactie, en die ene bekende Nederlander met zijn zwembroek met olijk printje. Hij was er regelmatig bij op Koninginnedag, met zijn spontane lach hoog opgetrokken tot aan zijn, bijna sprookjesachtige, oren in het bijzijn van zijn zelfbewuste vrouw, de kleding met zorg uitgekozen, het haar in een vlotte coupe geknipt. De herinnering kwam dan altijd weer naar boven, hoe ik met volle aandacht de bestelling had ingetypt, mijn vingers liefkoosden bijna de toetsen, voor hem de zwembroek, voor haar een chique wikkeltop uitgevoerd in diepzwart. De entertoets met een bepaalde gratie indrukkend waarmee ik de bestelling definitief bevestigde.  Ik voelde me op dat moment bijna de personal shopper van een echtpaar van heel hoogstaand niveau. Alhoewel ze de kleding natuurlijk zelf uitgekozen hadden. Maar dit even terzijde en terug naar de kern van mijn verhaal: wellicht stonden ze nu op het punt om een reisje naar de Azoren te maken en wilden ze volgende week al vertrekken. We konden deze bijzondere familie toch niet laten wachten doordat ik een stoeprandje had geraakt? Maar goed, het geknipper bleef aanhouden en ik parkeerde uiteindelijk mijn Renault 5 GTS netjes en met een keurige discipline aan de kant van de weg. Ik draaide mijn raampje handmatig open. Het regenwater droop ervan af. Het venster schokte ritmisch. Nee. Electrische knoppen had je toen nog niet. 

Neckermanns nieuwste cadeau-actie: een warme knuffel

Een druppel spatte op de vensterrand uiteen toen de agent mijn Renault 5 GTS met een zekere autoriteit naderde, en symboliseerde de aantijgingen over mijn ‘stoepje rijden’, die de agent als een waterval over mij uitstortte. Zijn handen omklemden mijn portier, de witte knokkels tentoongespreid als keiharde kogels en ik in tweestrijd verkerend over wat ik zou gaan zeggen. Ik voelde mijn mond verstrakken en de spanning gleed als een ijzeren harnas over mijn gezicht. Mijn geheim prijsgeven, kon ik niet. Ik moest discreet blijven ten aanzien van mijn belangrijke klant, en barstte vervolgens in een stormachtige draaikolk van woorden uit voorzien van een maatschappelijk item wat mij als eerste te binnen schoot. Wat mijn beweegreden hiervan was, weet ik niet eens meer maar ik wierp als tegenaanval toe: ,,Zou je eerst niet achter al die drugsdealers aangaan in Terneuzen, waar al die Fransen uit Noord Frankrijk op af komen, en een enorme overlast veroorzaken in die wijken!”  De woorden beukten als een golfslag tegen de agent aan. Hij vertoonde echter geen spoortje emotie. Met het gezicht in een geordende discipline antwoordend, boog hij zich naar mij toe:  ,,Ja, maar eerst bent u aan de beurt!” Ik keek hem een aantal luttele seconden aan en draaide toen mijn raampje dicht. Ja, op dezelfde ritmische wijze. Met het hendeltje. Hij trok zijn handen met kogelknokkels op tijd weer terug. De adrenaline gierde door mijn lichaam en booste mij een weg vooruit terwijl ik het gaspedaal keihard intrapte, de politiewagen inclusief agent achterlatend. Water uit plassen spatte op, bladeren dwarrelden in het rond. Ik had maar één doel voor ogen: mijn werk, met op die bruine mahoniehouten kast dikke stapels bestelbonnen…inclusief die ene Koninklijke bestelbon…

Lees ook:

Jackass in de omgeving van Axel van juni 2014

 

© Copyright Corawriter 2017