Braakman: groene oase in extase

Heb je wel eens een bij gezien die zich in het zand vermaakt? Een plant ontdekt die insecten verslindt? Al wandelend in het bos je favoriete  soep geroken?  Je laten betoveren door een orchidee? Nee? Bezoek dan snel een excursie van Staatsbosbeheer in de Braakman. Tom Kos, al tien jaar gids in dit gebied, vertelt je er alles over.

Sint-Elisabethsvloed 

Het pad met houtsnippers

De wandeling start bij de Braakmanboerderij. Tom geeft met behulp van een informatiepaneel met kaart ons uitleg over de grootte van het gebied, geschiedenis en aanwezige flora en fauna:  ,, De Braakman, een voormalige zeearm van de Westerschelde,  is ontstaan in de dertiende/veertiende eeuw door diverse stormvloeden, onder andere de Sint- Elisabethsvloed. De Braakman splitste zich aan de zuidzijde in het Axelse Gat en het Sasse Gat.”  

Dennenbomen

We steken de weg over en lopen comfortabel over een pad bezaaid met houtsnippers, in de verte dennenbomen.  ,,In 1956 is een dennenbos aangeplant, men wilde de Braakman inrichten als natuurgebied. Met de hernieuwde inrichting een aantal jaren geleden zijn veel van deze dennenbomen weer gekapt. Het doel was om de oorspronkelijke  vegetatie  wat meer ruimte te geven,” legt Tom uit.

Bijzondere flora en fauna in de Braakman: -          Zwartroze zandbij -          Zilverreiger -          Grote keverorchis -          Ronde zonnedauw -          Parnassia

Zwartroze zandbij

De Braakman bestaat voornamelijk uit met grassen begroeide paden, maar ook enkele zandpaadjes komen voor. De zwartroze zandbij graaft, waar door wandelaars kuiltjes zijn ontstaan,  hier haar holletje op een diepte van zo’n dertig centimeter. Wist je dat deze bij al sinds een aantal jaren op de voet – of beter gezegd op het  pootje – gevolgd wordt?  Bij 14-15 graden, een heerlijk voorjaarstemperatuurtje, graaft zij zich een weg naar het licht. Zij legt haar eitjes in het holletje. Naast de zandbij is de kleine zilverreiger ook een veel voorkomend dier hier in de Braakman. Omdat de broedplaats niet meer voldoet aan de eisen, is de aanwezigheid van deze sneeuwwitte vogel de laatste jaren wat minder geworden. Het eilandje, waar de zilverreigers in alle rust kunnen broeden, kavelt langzaam af en wordt daardoor alsmaar kleiner.  Staatsbosbeheer onderneemt op dit moment activiteiten hiervoor.

Het muizenoor draagt zijn blad bijna tegen de grond aan.

Gele bloemen

Midden tussen het gras, zie ik een geel bloemetje. En die zijn er talrijk in onze regio:  paardenbloem, leeuwentand en biggenkruid zijn nog maar enkele voorbeelden. Maar welke is deze? Gelukkig geeft Tom uitsluitsel: ,,Dat is het muizenoor.”  Deze plant verspreid zich met uitlopers, die hier en daar wortelen. De citroengele hoofdjes staan aan bladloze stengels. Let op want ze is gemakkelijk te verwarren met  de vertakte leeuwentand!

Raden maar, welke orchidee is dit?

We  passeren kreken en vijvertjes.  Tom vertelt: ,,De bergeend broedt ook in de Braakman. Wist je dat zijn naam is afgeleid van borgen: zichzelf verborgen houden in holen? En dat is wat de bergeend doet. Het heeft dus niets te maken met de bergen.”  De bergeend krijgt zijn jongen in augustus/september. Voor de winter gaat hij in de rui. Dit gebeurt buitenshuis, namelijk op de Hooge Platen, in het westelijk deel van de Westerschelde aan de zuidkant. De jongeren blijven lekker thuis. Overgelaten aan hun lot? Nee hoor, een aantal oppasbergeenden dragen er zorg voor dat de ‘kids’ hun en natje en droogje op tijd krijgen.

,,Ik zag duizenden kikkers op het zonnige pad."

Onbekende orchidee

Via een overstapsteen die ons toegang geeft tot een weiland afgebakend met een hek zien we daar de toegift waarvoor we gekomen zijn: een orchidee. Een toorts met een paarse bloem. Opvallend is het gevlekte blad met een nerf, aflopend naar de punt. Weet jij de naam van deze orchidee? Vul dan je reactie in onderaan deze blog!

Van de orchidee naar een stukje mos. Vergrootglaasje op zak? Bekijk het mos eens op deze manier. Tom toont ons deze gedetailleerde wereld van mossen. Het lijken zo wel minibosgebieden! Een schitterende waarneming!

Al wandelend over paden gemaakt door koeien, want die lopen hier ook rond, komen we bij een vijver aan. ,,Deze vijver is speciaal gegraven voor amfibieën,” licht Tom toe. Kikkers, hagedissen maar ook libelles en juffertjes zal je hier aantreffen.

Azuurwaterjuffer

Je moet er wel even de tijd voor nemen!  ,,Ik heb ooit meegemaakt dat het zonnige pad tussen de bomen bevolkt werd met duizenden kikkers. Je moest echt uitkijken waar je liep, de kans was anders groot dat je ze vertrapte, “ aldus Tom. Wanneer we verder lopen, maakt de Staatsbosbeheervrijwilliger ons attent op de grote keverorchis. Hij heeft opvallende grote bladeren. De bloemen van de toorts moeten nog uitkomen. Een opvallende kleurrijke verschijning is deze orchidee niet:  ,,Hij lokt de insecten voornamelijk door zijn geur,” verheldert Tom.

Grote keverorchis

Vleesetende plant
Een andere veelvoorkomende orchidee is de wespenorchis. 

Hij wordt zo genoemd omdat zijn kleur lijkt op die van een wesp. In juni kleurt het veld hier paarsbruin van deze plant.

Vanwege het brakke water (zout/zoet) vind je hier veel zoutminnende planten zoals de parnassia, de wilde selderij en ronde zonnedauw. Wil je de parnassia en de bijzondere ronde zonnedauw ook bewonderen? Dat kan. Van juni tot en met september kun je ze waarnemen. De ronde zonnedauw is de beruchte vleesetende plant. Zijn bladeren hebben lange rode klierharen met aan het eind een kleverig druppeltje. Insecten blijven aan deze zogenaamde ‘lijm’ vastkleven waarna het blad zich oprolt. Vervolgens wordt het diertje verteerd waardoor het als voedsel dient voor de plant. Wil je  dit plantje ontdekken? Speur laag over de grond want het wordt maar vijf tot vijftien cm hoog en de bloemen maar 5 mm, vergelijkbaar met vijf speldenknopjes naast elkaar.

Sint-jacobsvlinder

Een mede excursiebezoekster wijst naar een aantal bomen waar kleine kasten aanhangen. ‘’Waar zijn die voor?” vraagt ze. ,,Dat zijn vleermuiskasten,” antwoordt Tom. ,, Wist je dat het vrouwtje van de dwergvleermuis, die zich hier ophoudt, in de herfst wordt bevrucht en het zaad bewaart tot het voorjaar om deze substantie dan pas te bevruchten?”

Na een pad, geflankeerd met gele boterbloemen, luisteren we naar het gefluit van de Tjiftjaf. We zijn bijna het duinvalleigebied weer uit. ,,Na de grote kap een aantal jaren geleden heeft Staatsbosbeheer 120 duizend bomen en 200 duizend struiken in cirkels aangeplant. Dit om een zo natuurlijk mogelijke begroeiing te realiseren,” beëindigt Tom de wandeling.  

Een vlinder die op de Sint-jacobsvlinder lijkt, is de Sint-jansvlinder.
Deze nachtvlinder is overdag actief.

Hij wordt ook wel eens bloeddropje genoemd vanwege

de rode vlekken op de vleugels. Niet verwarren dus met de Sint-jacobsvlinder.

Wil je zien waar de zandbij zijn holletje graaft, de zonnedauw zelf aan het werk zien en de geur ruiken van de wilde selderij? Bezoek dan op eigen initiatief of met een excursie deze groene oase en kom helemaal in extase wanneer straks alle orchideeën uitbundig bloeien. Kijk op de website van Staatsbosbeheer voor meer informatie: www.staatsbosbeheer.nl.

 Tip:

Deze groene oase bezoeken met de fiets, rolstoel, te voet of  paardrijdend? Dat kan allemaal! Fietspaden en ruiterpaden aanwezig! Mensen met een rolstoel kunnen het beste de speelbosroute of moerasroute volgen, respectievelijk 1 km en 2 km lang. Verder zijn de Westgeulroute en de Grote Plasroute interessant voor een heel middagje struinen: 9 en 4,5 km lang. Wil je zelf op onderzoek uit, struinen door het bos of dwars door de wei? Dat mag!

©

Wapsemakers en soebatters

Heb je ook wel eens meegemaakt dat je puup’n  van je broek te wiet zien of dat je staat te praten met een soebatter of een wapsemaker? Misschien heb je wel eens in  de lijnbus gestaan  in Zierikzee en aan de chauffeur gevraagd  of hij je naar d’overkant wilt brengen? Nou ik wel hoor. Ik heb zelfs  oom Henk aan de lijn gehad die ik beter kende als Oomeine.

,,Ik houd niet van wapsemakers, " zei mijn vader.

Zeeuwse woorden, familiewoorden, bijnamen, bijzondere uitdrukkingen. Taal blijkt in de praktijk heel veelzijdig te zijn en gaat in het dagelijkse leven vaak veel verder dan in een literatuurboek. In de tijd dat bescheidenheid en terughoudendheid nog meer gewaardeerd werd, had mijn vader het vaak over wapsemakers wanneer hij sprak over mensen die behoorlijk kunnen bluffen en opscheppen.

Het woord waps hoorde ik alleen thuis en ik heb mij herhaaldelijk afgevraagd of het een familiewoord was, een Zeeuws woord of typisch iets van Zaamslag, aangezien zijn roots daar lagen. Na wat gegoogle blijkt het woord waps wel degelijk te bestaan maar een wapsemaker kon ik nergens traceren. Was het een zelfverzonnen woord van  mijn vader? Afgeleid van waps? Zo had hij het ook vaak over soebatten. Ook van dit woord heb ik altijd gedacht dat het een Zeeuws woord was. 

Zaamslag: Het epicentrum van bijnamen

en gekke uitdrukkingen

Echter bij het raadplegen van een woordenboek blijkt het wel degelijk te bestaan. Het betekent op een slijmerige manier om een gunst vragen.  Ook sprak hij vaak over zijn neef Puupenus die officieel Dingenus heette. Of was het nou andersom? Was Puupenus zijn echte naam en Dingenus zijn bijnaam? Herhaaldelijk heb ik mijn vader deze vraag gesteld omdat de echte naam net zo belachelijk klonk als de bijnaam.

Tijdens een vakantie van mijn ouders waarbij ze de zorg van hun planten aan mij overgelaten hadden, ging in het ouderlijk huis de telefoon. Ik nam op en zei mijn naam. Aan de andere kant van de lijn klonk een stem die zich voorstelde als oom Henk. Hij was de oom Henk van mijn moeder, verduidelijkte hij. Ik weet nog dat ik dacht: ik ken helemaal geen oom Henk, daar heeft ze nooit over gesproken. Na heel wat heen en weer gepraat stelde hij zich van lieverlee voor als Oomeine. Oomeine! Ja, die kende ik wel. Wist ik veel dat in vroeger tijden de naam Henk verbasterd werd naar Eine. Want oomeine, daar had ze vaak over gesproken.  

,,Waar 't Durp ligt? Vlakbij d'Hoogte!"

Toen ik 19 jaar was, maakte ik samen met een vriendin een reisje per bus naar Rotterdam. Wat we daar gingen doen na vier uur reizen? Winkelen natuurlijk! En tegen de verkoopster klagen dat m’n puup’n te wiet zien. Ik kan mij herinneren dat we tijdens de reis één keer moesten overstappen. Op de terugreis stapte ik de bus in die ons naar Zeeuws-Vlaanderen zou brengen. Moe maar voldaan wierp ik de strippenkaart voor de buschauffeur zijn neus ondertussen de woorden uitsprekend:      

 ,,Naar d’overkant!” Toen hij mij niet begrijpend aanstaarde en niet wist waar dat was heb ik echt gedacht hoe stom hij kon zijn. Iedereen wist  toch waar je naar toe moest als je naar d’ overkant wilde? Dat deze uitspraak alleen gold voor Zeeuws-Vlaanderen en het bovenliggende eiland, kwam toen even niet in mij op. Zo was die gewoonte erin geslopen.

En heb je wel eens het verhaal gehoord van de soldaat uit Zaamslag die in militaire dienst moest en  bij zijn inschrijving zei dat zijn woonplaats ‘t Durp was? Toen de sergeant  vroeg waar dit werelddorp op de kaart te vinden was, antwoordde hij: ,, Bij d’Hoogte.”  

Afgelopen week las ik in de krant dat Willem-Alexander en Maxima na de kroning op hun toer door Nederland Zeeuws-Vlaanderen niet zullen  bezoeken. Een briefschrijver spuide zijn verontwaardiging hierover. Misschien is het  maar beter zo, want Willem zou – nog helemaal nieuw in zijn functie – zich rot  schrikken van onze vocabulaire. Als kersverse koning zal hij zich behoorlijk moeten bewijzen bij het volk.  Mijn vader zei nog: ,,Da moek nog een aap van zien neuk’n.” (Betekenis: eerst zien en dan geloven wat hij in de praktijk gaat realiseren).

Opgepast met de verfkwast

Heb jij dat ook wel eens dat je bij  het zien  van sommige kattensnuiten denkt dat er iemand met de verfkwast behoorlijk is uitgeschoten? Er bestaan katten met op hun snoet of lichaam de vreemdste tekeningen.                                                                  

Ook in de dierenwereld zie je de vreemdste, gekste, bijzonderste wezens die in extreme biotopen weten te overleven. Bij het bekijken van een natuurfilm verbaast je het elke keer weer dat er zulke bijzondere schepseltjes op onze aarde leven. Vooral de uiterlijkheden kunnen soms behoorlijk komisch zijn. Heb je wel eens de vacht gezien van jonge zwijntjes? Het lijkt wel of ze pyjaametjes aan hebben! En wat dacht je van dit paard?

Of heb je wel eens gehoord van de Pacifische zeilvis? Deze vis heeft een enorme zeilvin op zijn rug. Met behulp van deze vin kan hij een school vissen zo sturen dat ze dicht bij elkaar blijven zwemmen. Het is dan nog een kwestie van happen aan zijn zwemmend buffet. Ken je de Napoleonwever met zijn knalgele geblondeerde kop? Het is een vogel die voornamelijk in Afrika voorkomt maar wordt in Nederland ook wel in volières gehouden. En wat dacht je van de Zwarte ibis, of beter gezegd van zijn lange kromme snavel. Hij behoort ook tot de vogels. Hij voelt zich als een vis in het water in warme moerasgebieden van Zuid-Europa.

Hoewel er heel wat dieren op onze aarde rondlopen met de vreemdste lichamen, snuiten, uitsteeksels enzovoort, kunnen we ook altijd nog genieten van gewone crèmekleurige wollige schapen en lammetjes of een gitzwarte blinkende kat. En dan is er niet uitgeschoten met de verfkwast!

Zeeboerderij in zicht

Heb je wel eens gehoord van een zeeboerderij? Echt waar, ze bestaan! Weliswaar nog niet in grote getale, maar wel al in Nederland. Wat is nou een zeeboerderij? Om het eigenlijk heel kort en simpel uit te leggen: een zeeboerderij bevindt zich in zee en in deze zoute biotoop wordt zeewier gekweekt. Want zeewier heeft de toekomst! Men kan gebruik maken van zeewier als grondstof maar ook als voedingsmiddel. Zeewier bevat namelijk eiwitten, wat een goede vleesvervanger is.

Waarom een zeeboerderij?

Omdat zeewier zoveel goede eigenschappen heeft, is men een proef gestart met het kweken van dit vieze glibberige goedje. Want zeg nou eerlijk, erg aantrekkelijk ziet het er niet uit. Maar wetenschappers van de universiteit Wageningen willen met deze proef onderzoeken wat het perspectief is van deze alg op economisch en productief gebied. En dan vooral natuurlijk of het op de langere termijn ook rendabel is. Het voordeel van het kweken van zeewier is dat het gewoon in de zee kan gebeuren en akkers worden daardoor gespaard.

Hoe ziet een zeeboerderij eruit?

De onderzoekers van de universiteit uit Wageningen hebben vlotten in de zee bevestigd. Deze vlotten zijn aan elkaar verbonden. Onder deze constructie worden verschillende soorten zeewier aangebracht om te onderzoeken hoe ze het beste kunnen groeien en bloeien.

Waar kan ik deze zeeboerderij bewonderen?

In Zeeland! En om precies te zijn op het eiland Schouwen-Duiveland. Vlakbij Serooskerke richting Zierikzee heb je natuurgebied de  Schelphoek. Dit gebied is ontstaan door de watersnoodramp in 1953. De ramp heeft een diepe geul geslagen door de toenmalige dijk heen, een kreek is hier een overblijfsel van.

 Met behulp van een ringdijk  heeft men het wassende water getemd.  Een enorm caisson is te bewonderen die als doel had deze dijk te sluiten. Het gebied bestaat uit een binnendijkgedeelte en een buitendijkgedeelte. Vlakbij de dijk vind je een uitkijktoren met uitzicht over de Oosterschelde met aan de voet het caisson. Wanneer je van hieruit een stukje verder loopt, kom je bij de zeeboerderij aan. Verassend is het uitzicht op het eiland het Heertje, waar visdieven, dwergsterns en bontbekplevieren broeden.

Waar kun je zeewier precies voor gebruiken?

Zeewier is te gebruiken voor brandstof en om margarine van te maken. Verder bevat het veel eiwitten om andere voedselproducten van te fabriceren en je kunt er je tanden mee poetsen! Handig wanneer je op vakantie bent aan de kust en je bent je tandpasta vergeten. Tot slot wordt het in de chemie gebruikt om als grondstof voor plastic te dienen. In de toekomst verwachten de wetenschappers dat zeewier net zo’n  belangrijk  gewas gaat worden als rijst, tarwe en maïs. 

Verboden vlokken

15 april 1980. Ik zit aan de keukentafel, mijn broer rechts van mij, mijn moeder links. Voor ons op tafel, een pak hagelslag, chocoladevlokken en een pot hazelnootpasta, bruine boterhammen besmeerd met margarine. Mijn broer grijpt de pak hagelslag en houdt hem schuin, de hagelslag ruist als mikadostaafjes op zijn boterham. Mijn moeder zet haar mes in de pot hazelnootpasta, de chocoladebruine substantie rolt als golven over haar boterham. Nu is het mijn beurt. Of,  ik kan beter zeggen,  het pak chocoladevlokken is aan zet;  de ongestructureerde dakpannetjes rinkelen op mijn boterham. Gezamenlijk nemen we een hap van de zoete lekkernijen!

Aan dit tafereeltje moest ik denken toen ik het stukje las in de krant over de te zoete, te zoute en te vette producten die door slimme fabrikanten aangeboden worden in supermarkten. Deze fabrikanten hanteren een slim marketingbeleid. Met behulp van een aantal handige verkoopinstrumenten weten ze kinderen over te halen deze producten te kopen. Tijdens een tv-uitzending van Radar krijgt een producent er genadeloos van langs en uit men kritiek op zijn marketingstrategie. Antoinette Hertsenberg – de presentatrice van het programma  – stipt een belangrijk punt aan: een kind heeft niet die verantwoordelijkheid in zich om nee te zeggen tegen deze lekkernijen. Maar waar blijven de ouders met hun eindverantwoording in dit verhaal? Hebben zij                             niet de eindkeuze over de totale boodschappen?

Smultip van Henny:

Verdeel yoghurt over kommetjes. Zoet de

yoghurt met honing en strooi hazelnoten en

chocoladevlokken over dit melkproduct.

Smullen maar!

Hagelslag, vlokken en hazelnootpasta waren vroeger vaste onderdelen van ons ontbijt. In combinatie met een glas volle melk was het ochtendmaal helemaal compleet. Waren wij te dik? Nee, eerder te dun.

Goede voeding is meer een kwestie van de juiste keuzes maken en zorgen voor gestructureerde gezonde maaltijden met gezonde tussendoortjes als een stuk fruit of een lekkere volkorencracker met een stuk kaas. ’s Middag jezelf trakteren op een zoete of zoute traktatie mag best, mits binnen de perken. Het is een kwestie van de tussendoortjes klein te houden en de maaltijden gezond. ’s Avonds geen chips meer en andere zoetigheden. Met andere woorden: die Max ijsjes en Tjiezies kunnen best, mits met mate! Als ouder heb je nog altijd zelf de touwtjes in handen. Laat je niet gek maken door de reclame en al helemaal niet door je kinderen!

Pittige prei

Prei. Niet mijn meest favoriete groente. Wanneer ik het vroeger als kind voorgeschoteld kreeg, zie ik altijd nog die slappe groene niet erg aanlokkelijke groente op mijn  bord liggen. Terwijl het daar zo als een glibberige in stukjes geknipte groene aal lag te wachten om te verorberen, steeg de onaangename geur omhoog in mijn neus. Het was langdurig gekookt en zo slap als een vod. Later toen ik wat groter was, ontdekte ik de stevige frisgroene prei bij de groenteboer. Hij zag er in die vorm veel aantrekkelijker uit. Bovendien rook hij naar ui! Heerlijk fris. Daar moeten toch mogelijkheden voor zijn om van die geur en kleur een prei te verwerken in een recept. En jawel hoor! Bij de voordeelboekenwinkel vond ik een receptenboekje waar het preitaartje in beschreven stond. Een quiche waarin de prei met pesto en kaas in verwerkt is! Tegenwoordig is het preitaartje een met regelmaat terugkerend item op ons menu. Ik heb het zelfs al opgediend tijdens een kerstdiner! Omdat je de prei maar heel kort moet roerbakken, behoudt het zijn stevigheid en frisheid. In combinatie met de pesto krijgt de groente ook nog eens een mediterraan smaakje. Heerlijke stevige winterkost die bovendien ook nog eens snel klaar en gezond is! Gecombineerd met een tomaten- of paprikasalade en een glas witte gekoelde wijn staat dit gerecht bij mij helemaal op nummer een!

Zomaar een weetje...

Wist je dat voor de carrièrevrouw, de student, de anti-kok en  iedereen die snel een gezonde en budgetvriendelijke maaltijd op tafel wenst het preitaartje een echte aanrader is die bovendien ook nog eens verrukkelijk smaakt! Met een wijntip die ook binnen een beperkte bestedingsruimte valt. Hier volgt het recept voor twee personen:

-          350 gram prei

-          100 gram geraspte belegen kaas

-          bladerdeeg vier plakken

-          1/8 liter slagroom

-          2 kleine eetlepels pesto

-          zout

-          peper

-          boter of zonnebloemolie

-          bloem voor het uitrollen

Ontdoe de prei van het buitenste blad en snijd hem in stukjes. Bestrooi de prei met zout en peper en roerbak de prei ongeveer vijf minuten. Bestrooi het aanrecht met bloem en maak van de vier plakken bladerdeeg een lap. Vet een bakvorm in met boter en leg de plak bladerdeeg hier in. Strooi de helft van de kaas in de bakvorm op het bladerdeeg. Verdeel de roergebakken prei hierover heen. Warm de oven voor op 200 graden.

Meng de slagroom met een snufje zout, drie eetlepels pesto, wat peper en de rest van de geraspte kaas in een kom. Verdeel  dit mengsel bovenop de roergebakken prei in de bakvorm.

Bak het taartje in ongeveer een half uur gaar. Let op! In een hete luchtoven is het taartje in een kwartier al klaar.

Maak het gerecht extra lekker met een tomatensalade of paprikasalade en een heerlijke zoete wijn zoals Muscat de rivesaltes Soleil.

Zomaar een spreekwoord uit de oude doos….

Gebakken lucht:

Het lijkt heel wat maar het heeft geen waarde.

Zomaar een beetje geschiedenis….

Prei was vroeger een belangrijke herfst- en wintergroente. Door gebruik te maken van verschillende rassen is het nu mogelijk prei heel het jaar aan te voeren.

Zomaar wat prei internationaal….

Door een samenspel van factoren komt de beste prei uit België.
Prei met het Flandria-keurmerk is mede dankzij het ideale klimaat en familiaal vakmanschap van uitstekende kwaliteit.

Authentieke winterwandeling WSV Zelden Rust in Axel

Authentieker kan het bijna niet: een knusse winterwandeling in de sneeuw met erwtensoep verzorgd door Wandelsportvereniging Zelden Rust in Axel op 19 januari 2013. In het kader van Axel 800 een tweede evenement om aan mee te doen! Met een opkomst van zo’n 600 deelnemers kan de vereniging tevreden terug kijken op deze sfeervolle winterdag. Uit de keuze van 7, 14 en 21 km is er voor iedereen een passende afstand voor jong en oud, voor de beginneling en de al meer ervaren loper. De meeste wandelaars hebben zich tussen 10 uur en 13 uur gemeld. Fons Schuurbiers, de secretaris van de wandelclub legt uit: ‘Wij organiseren drie wandeltochten per jaar en regelmatig bieden wij bustochten aan. Die hebben als doel deelnemen aan wandeltochten van Belgische clubs. Dit doen we tegen een scherpe prijs.’ Om lid te worden betaal je 12,50 Euro per persoon per jaar en elk volgend lid uit een gezin en kinderen tot 16 jaar betalen respectievelijk 9,50 en 7,50 Euro per persoon per jaar.

Voor alle afstanden geldt hetzelfde startpunt, namelijk het cultureel centrum De Halle aan de Rooseveltlaan. Een achttal vrijwilligers zorgt voor een hapje en een drankje in de vorm van diverse warme dranken zoals thee, chocomel en soep maar ook koude dranken zoals cola, sinas en trapist zijn volop aanwezig. Om de honger te stillen, zijn broodjes met ham en kaas gesmeerd.  De sfeer is gezellig en warm. Wandelaars wisselen enthousiast met elkaar hun ervaringen uit. Wat een saamhorigheid! Een tussentijdse stop met stempelpost is in verenigingsgebouw ‘De Boemerang’. Netty uit Hulst is samen met een vriendin hier neergestreken. Ze zijn halverwege hun tocht van zeven kilometer: ‘Ik loop vaker mee met tochten georganiseerd door wandelclubs. Meestal met mijn man maar vandaag loopt een vriendin mee. Het leuke van deze tochten vind ik dat je op plaatsen komt die je normaal gewoon met je auto voorbij rijdt. Bovendien zijn de tochten met rode pijlen heel duidelijk aangegeven. Ook de controleposten zijn een uitkomst: even gebruikmaken van het toilet of bijtanken met een drankje. Het kan allemaal! Ik vind de tocht door het bos ontzettend bijzonder vooral nu met de sneeuw.’ Op de vraag wat ze eraan gedaan heeft om zich warm te houden, antwoordt ze: ‘Ik heb een thermohemd aan en ik draag tijdens het lopen een muts met zijkleppen.’

Tip van Netty:
Kijk op www.marching.be: 
de meest complete wandelkalender

De wandeling van 14 km leidt voornamelijk langs de grote kreek naar het motorcrossterrein en de schaatsbaan met schaatsers. Winterse activiteiten ten top!  Wanneer we de bocht na de schaatsbaan voorbij zijn, wordt met rode pijlen de tocht bij de picknickbank linksaf vervolgd. Langs een smal paadje staan kaardenbollen besneeuwd met witte toppen. Even verderop wordt het pad geflankeerd door rietstengels. Al wandelend langs het zweefvliegveld passeren we hazelaars en sleedoorns.

De laatst genoemde struik zal over enkele maanden  haar witte bloemetjes geven. Halverwege het vliegterrein geven de rode pijlen aan om rechtsaf te gaan. Eikenbomen en berkenbomen voeren in het bos de boventoon. Regelmatig worden op deze plaats reeën gespot. Ook passeren we enkele natuurkunstvoorwerpen van Hans de Ruijter en Peter Clijsen. Het gedeelte van dit bos wordt niet voor niets het kunstbos genoemd! Via de Kanaalkade en de Zuidsingel met het eindpunt de Halle is het eerste gedeelte van de tocht ten einde. Het tweede gedeelte voert voornamelijk door de stad Axel zelf en je passeert een stukje van het Axelse Bos met de tennis- en  voetbalvelden.

Veel vrijwilligers zijn op de deze koude winterdag ingezet, zo ook Frans en Adriënne. Zij bemannen de post bij de Boemerang: ‘Wij zijn sinds drie jaar lid van deze wandelvereniging. Voornamelijk voor de sociale contacten en we vinden het leuk dat er vaak naar België uitgeweken wordt om aldaar  te gaan wandelen op bekende en minder bekende plekken. Ik weet nu plaatsen veel beter te liggen dan voor mijn periode met de wandelclub. Met de TomTom gaat er een wereld voor je open!’ Aldus een lachende Frans . Adriënne vult aan: ‘Ook vinden we het erg leuk om prachtige natuur te leren kennen en de tochten zijn goed georganiseerd. Meestal lopen we 15 tot 20 km. We doen veel leuke contacten op en leren van andere wandelclubs hoe we dingen  moeten aanpakken!’

Ben je ook een fervent wandelaar en wil je wel eens een ander rondje lopen dan je dagelijkse tripje in je eigen stad op dorp? Geef je dan op bij Fons Schuurbiers, secretaris van Wandelsportvereniging Zelden Rust. Meer informatie kun je vinden op www.wsvzeldenrust.nl.

Wist je dat het eerstvolgende Axel 800 evenement wordt georganiseerd op 26 januari aanstaande? Loop de route langs diverse kerkgebouwen volgens het kerkenpad. Mis ook dit voorjaar en deze zomer de demonstraties van historische zweefvliegtuigen en optredens van dansers en zangers niet! Lees meer over deze activiteiten op de website van Axel800, www.axel800.nl.